II. Dünya Savaşı yıllarında, kendilerine
"varoluşsal çıplaklıklarından" başka bir şey bırakılmamış tutukluların, toplama kampında yaşadıkları zorlu koşullar karşısındaki duygusal ve davranışsal tepkilerinin nesnel bir gözlemle kaleme alındığı, yazarının "insan yaşamının anlamı" üzerine bilimsel bir bakış açısıyla çıkarımlarda bulunduğu kıymetli bir eser.
İnsanın belli koşullar altında kendi davranışsal tavrını belirleyerek yolunu tayin etmesinin onun sahip olabileceği en büyük özgürlük olduğu, kitabın tamamına nüfuz eden düşünce yapısını teşkil ediyor. Frankl'a göre insanın yaşamını anlamlı ve amaçlı kılan da işte bu özgürlüktür.
